Wyglšd zewnętrzny
Wyglšdem bóbr przypomina swojego europejskiego kuzyna i przez długi czas uważany był za jego podgatunek. Jednak badania genetyczne wykazały odmiennoć obu form. gatunki te różniš się m.in. liczbš chromosomów (bóbr kanadyjski ma ich 40, a nie jak europejski - 48), co powoduje, iż oba gatunki nie mogš się krzyżować. Tułów bobra kanadyjskiego jest mniej smukły niż europejskiego, także jego klatka piersiowa jest szersza. Nogi ma krótkie, biega ociężale, palce stopy tylnej pary nóg sš złšczone błonš (co ułatwia pływanie). Głowa krótka z ciemnymi, niewielkimi małżowinami usznymi i położonymi blisko siebie małymi, wypukłymi oczami. Długoć ciała waha się od 90 do 117 cm, masa ciała może osišgać 32 kg. Bóbr kanadyjski posiada także ogon długoci 20-25 cm, szeroki na 13-15 cm. (forma europejska posiada węższy ogon), owalny, spłaszczony, z lekko zaostrzonym końcem, pokryty czarnymi, zrogowaciałymi łuskami. Sierć czerwono- lub czarnobršzowa. Duże (do 20-25 mm długoci, i do 5 mm szerokoci), stale rosnšce siekacze, służšce do cinania drzew. Zamykajšce się uszy i nozdrza sš przystosowaniem do trybu życia. U nasady ogona u obu płci gruczoł zapachowy, którego wydzielina służy do oznaczania terenu.
Występowanie
Bóbr kanadyjski występuje w Ameryce Północnej od Alaski (z wyjštkiem krańców zachodnich i północno-zachodnich) i Kanady (poza skrajnš północš), przez Stany Zjednoczone (oprócz Florydy i większoci terytorium Kalifornii i Nevady) do północnego Meksyku. W XX w. pojawił się także w Europie, też w Polsce, z jednej strony na skutek ucieczek osobników z ferm hodowlanych, a z drugiej - na skutek wiadomego introdukowania. Poza Europš introdukowany także w Azji: w dorzeczu ?muru, n? K?mczatc? i Sachalinie.
Tryb życia
Tryb życia zbliżony do bobra europejskiego. Zwierzęta te prowadzš ziemno-wodny tryb życia. Zamieszkujš zalesione pobrzeża rzek. Najczęciej aktywne nocš, w cišgu dnia pojawiajš się rzadko. Zwykle nie oddalajš się od wody. wietnie pływajš i nurkujš; pod wodš mogš przebywać do 15 minut. Żyjš w rodzinach do 8 osobników: pary dorosłych i młodych (do dwóch lat). Bobry kanadyjskie sš zwierzętami terytorialnymi: rodziny broniš swojego terytorium i odpędzajš od niego innych przedstawicieli gatunku. Granice swojego obszaru bobry oznaczajš wydzielinš gruczołów okołoodbytowych, umieszczanš na specjalnie w tym celu usypanych niewielkich kopczykach z błota i mułu. W razie niebezpieczeństwa ostrzegajš się uderzeniami ogona o wodę. Podobnie jak bobry europejskie żyjš w żeremiach, zbudowanych z gałęzi, traw, błota i gliny. Prowadzš do nich podwodne wejcia (zwykle dwa); podłoga pokryta jest korš, trawš i strużynkami drewna. W norach bóbr kanadyjski zamieszkuje znacznie rzadziej niż jego europejski kuzyn. W celu zapewnienia stałego poziomu wody jak szybkoci jej przepływu bobry budujš na rzekach tamy z pni drzew, gałęzi, kamieni, błota i gliny. Kanadyjskie bobry odznaczajš się wielkimi zdolnociami w tym zakresie, to ich budowle sš rekordowe pod względem rozmiarów, np. tama na rzece Jefferson w Montanie miała 700 m. długoci i utrzymywała ciężar konia wraz z jedcem. Przewód pokarmowy bobra kanadyjskiego jest dłuższy niż u jego europejskiego kuzyna, co pozwala mu żywić się grubszš karmš. Bobry zjadajš głównie korę i łyko miękkich drzew liciastych: wierzby, klonu, topoli, brzozy, ?lchy, ?siki. Spożywajš także trawiastš rolinnoć, przybrzeżnš i wodnš. W ogrodach zoologicznych chętnie jedzš także bataty, ziemniaki, marchew i sałatę. Bobry robiš zapasy na zimę. Na młode bobry polujš wilki, kojoty, baribale, niedwiedzie grizzli, rosomaki, rysie i wydry. Osobniki dorosłe rzadko sš przedmiotem polowań ze strony drapieżników. Bobry kanadyjskie sš monogamiczne, dopiero po ewentualnej mierci partnera szukajš nowego. Samce i samice pełnš dojrzałoć osišgajš w 3 roku życia. Rozmnażajš się raz w roku, w zależnoci od zamieszkiwanego terytorium: w końcu listopada/grudniu - na południu i w styczniu/lutym - na północy. Cišża trwa 105-107 dni, bobrzęta rodzš się pomiędzy kwietniem a czerwcem. W miocie rodzi się od 1 do 4 młodych, które sš doć samodzielne: od razu po urodzeniu widzš, a po 24 godzinach od porodu potrafiš pływać. Po urodzeniu młody bóbr waży 250-600 g i ma do 38 cm długoci. Matka karmi je mlekiem do 90 dni, choć już w drugim tygodniu życia zaczynajš przyjmować pokarm rolinny. Z rodzicami młode pozostajš do 2 roku życia, po czym udajš się na poszukiwanie własnego terytorium. Długoć życia bobra kanadyjskiego wynosi od 10 do 19 lat.
Liczebnoć i znaczenie dla człowieka
W odróżnieniu od bobra europejskiego, który na pocz. XX w. był gatunkiem praktycznie wytępionym, populacja bobra kanadyjskiego nigdy nie była zagrożona wyginięciem. W Ameryce bóbr kanadyjski nie jest zwierzęciem chronionym; jego liczebnoć szacuje się na 10-15 mln osobników, choć do czasu rozpoczęcia europejskiej kolonizacji Ameryki zwierzšt tych było znacznie więcej. Na bobry w Kanadzie intensywnie polowano dla pozyskania mięsa, a zwłaszcza futra (w okresie największego nasilenia polowań do samej tylko Europy eksportowano rednio 200.000 bobrowych skórek rocznie). Doprowadziło to w XIX w. do spadku liczebnoci i ograniczenia zasięgu występowania gatunku. W okresie póniejszym dzięki ograniczeniu polowań ich liczebnoć wzrosła. W ostatnich latach nadmiar bobrów doprowadził na niektórych obszarach do wyrzšdzania przez nie szkód w rodowisku: tamy powodujš zalewanie terenów i niszczenie biotopów innych gatunków zwierzšt i rolin, uszkadzany lub niszczony jest przybrzeżny drzewostan. Tam jednak, gdzie liczba bobrów jest redukowana przez drapieżniki, ich umiarkowana obecnoć ma korzystny wpływ na rodowisko naturalne, stwarzajšc możliwoci rozwoju różnym gatunkom rolin i zwierzšt.
W Europie, gdzie bobrów jest znacznie mniej, zwykle podlegajš one ochronie.
